pano ko ba ito gagawing maikli? sige subukan ko, magiging malabo lang naman itong post na to.

3 beses ko na napanood ang This is It ni Michael Jackson.

una sa glorietta kung saan tumakbo kami ni kuya na parang sasabog na ang dibdib ko

pangalawa sa batangas kasama si ate kung saan humiyaw kami sa sinehan kasi patay ang mga manonood

pangatlo sa kotse ni tope kung kelan bumili siya ng pirated na dvd para lang may mapatugtog sa kotse nya

sa tuwing papanoorin ko si MJ ako ay natutuwa at nalulungkot. natutuwa kasi grabe talaga ang galing nya. idol talaga. nakakalungkot dahil sayang, sana natapos muna ung concerts bago siya namatay.

bale sasama ako sa PVW, gusto ko kasi ng lumuwas muna. gusto ko pumunta sa isang magandang lugar. kailangan eh. para sa akin lang naman. gusto ko lang naman magenjoy at wala munang iisipin kundi ang oras na nandun ako.

minsan masama ang loob ko, hindi naman yun maiiwasan. pero papunta na ako sa 100% okey. hindi naman ako nagmamadali. para san pa ba ang pagmamadali? bata pa naman ako eh. madami pang kailangan gawin.

pumapayat ako. masama to. kailangan ko bumawi sa pagkain. kung hindi..yaak. di bagay sa akin ang sobrang payat.

mahina na nga katawan ko pahihinain ko pa. so go lang..LAMON. *yum*

hoy ikaw. salamat sa’yo. marami ako natutunan. yun lang.

ubos.

as much as i want to erase things

as much as i want to deny it

as much as i want to say it did not exist

i just can’t

and i poured whole self empty

hindi ko ipopost dineh ang buong kanta kasi hindi pa ito tapos.

kailangan pang ayusin ang tono at irecord at salamat sa aking dalawang super friends dahil tutulungan daw nila ako.

yiii tinkyo

sabihin ko sa inyo matagal-tagal na din bago nakagawa ako ng matinong kanta.

kung tutuusin apat na taong nakalipas na nang huli ako nakapagsulat ng magandang kanta.

oh heto… kapiranggot na bahagi ng isinulat ko

 

i had a dream
i coughed blood to my hands
that dreadful sleep
you were’nt there
you weren’t there
aaah..beauty of a breakdown
 

 

look at the stars

see how they shine for you

may gusto akong gawin.

gusto ko makinig ng mga musika ng nakaraang taon sa isang tahimik na gabi.

kung saan ako lamang ang gising at pababayaan muna ako managinip sa ilalim ng mga bituin.

ang sarap balikan ang nakaraang taon.

gusto rewind muna lahat. tapos pause. tapos play. rewind ulit.

mabilis pala ang oras no?

iniisip mo din kaya yun? ang mga nangyari noong nakaraang taon?

masaya di ba? kung kelan kakapa-kapa pa kung tunay ba talaga o ilusyon.

di pala ilusyon yun.  hay … salamat ah.

wow hello there!

this is a blog post.

this is something that is a thing.

this does not make sense.

hello hello hello.

oh. pizza, graham crackers, smell of the beach.

hahaha. laugh. smile. cry.

cry? yes. cry. why cry? bakit nga ba?

i know right? yes. wow. whatever. whatever? that’s sounds sissy to me.

mean? …yes.

i am trying to empty my brain. hi hello plurk plurk plurk.

i love you. yes you. thank you.

i hug you. pwede? thank you!

i see you. don’t look at me.

oh it’s you again. drop that cigarette and smile.

wag nang pa-cute at magpapogi o magpaganda hindi bagay sa yo

magpakatotoo ka! charing!

labo no? oo malabo. kasi utak ko to. madaming laman.

papa-paparazzi. zambis zambis plants vs zambiiiis!

i’m tired. tired of you. yes you. me? yes me! look at me! mirror hello! you! found you!

too much can lead to destruction

no matter how good or important it is

too much is too much

even i can make those ‘too much-ness’

there are things in life that we should not be the center of it

we are not the protagonist all the time

we are… human

imbalances are not actually the problem in the world.

just a thought

how you treat a person is not like a test paper.

talk to God… He’s waiting

camille’s brithday debut was epic!!!!

grabe ang epic ng entrance, ang epic ng party, ang epic ng surprize!

proud na proud talaga ako sa kanya.

i love you camille! happy birthday